Planeta OpLUG - opolskie blogi o linuksie

Unread items (30)

mmazur

Microsoft na ratunek przed Złym Googlem

Posted: March 4th, 2010, 00:03
Parę dni temu przerzuciłem się na binga. W skrócie: daje radę. Więcej spostrzeżeń podam za kilka akapitów, ale najpierw odpowiedź na podstawowe pytanie:
Ale po co?
Bo nie podoba mi się to, ile google ma o mnie danych. Tak, znam motto don't be evil i doceniam to, że Larry i Siergiej próbują stworzyć "przyjazną" korporację, ale prawda jest taka, że nie ma czegoś takiego. Korporacje są duże, mają swoje wielkie, powoli się kręcące tryby i nieuchronnie jacyś ludzie w te tryby wpadają.

Główny problem z googlem jest taki, że oferuje on zbyt dużo zbyt dobrego softu. Z dwa razy zdarzyło mi się migrować różne organizacje na gmaila. Sam używam konta gmailowego do mojej poczty "firmowej", żeby mieć pewność, że mi filtr spamowy nie pożre żadnych faktur. Przy tworzeniu agendy pingwinariowej za centrum dowodzenia służył nam googlowy arkusz kalkulacyjny. Google mapsy też fajne są (acz zumi ma znacznie lepsze zdjęcia satelitarne, więc regularnie z niego korzystam).

Rezygnowanie z używania wszystkich tych usług byłoby dla mnie mocno kontrproduktywne. Ale co za dużo, to nie zdrowo:
- Wyszukiwarka loguje wszystko, czym się interesuję, od małych kotków po przepisy na stworzenie bomby zapalającej. Pamięta też w które linki klikam.
- Mapy logują wszystkie miejsca, które odwiedzam.
- Youtube pamięta jakie filmiki oglądałem.
- Żeby korzystać z różnych aplikacji, mam konto, które identyfikuje mnie z imienia i nazwiska (i chyba nie tylko).
- Różni autorzy osadzają mapy u siebie, więc google może dodatkowo śledzić strony, które odwiedzam.
- To samo google analytics.
- Analizowanie całej mojej poczty, jeśli używam gmaila.
- Analizowanie wszystkich moich pogaduszek, jeśli korzystam z gtalka.
I znowu problem z googlem -- robi wszystko za dobrze. Ja jestem całkiem pewien, że oni są w stanie wszystkie te dane całkiem sprawnie skorelować. A że na reddicie jest osadzony analytics, to teoretycznie mogą mieć wgląd w 95% mojej aktywności sieciowej. Z całego mojego życia.
Jak się bronić?
Moje sposoby przez te lata:
- Nigdy nie zacząłem używać gmaila jako podstawowej skrzynki, pomimo fantastycznego antyspama. Wolę się użerać ze swoim własnym lokalnym bogofiltrem w kmailu i starą dobrą skrzynką pocztową via pop3.
- Tak, używam gmaila do poczty firmowej, ale to są nieistotne, nieprywatne dane.
- Nigdy nie zacząłem używać gtalka do prywatnych rzeczy. Administruję własnym (zasadniczo to PLD-owym) serwerem jabbera.
- (Nawiasem mówiąc moja poczta i jabber są na Słowacji, ale to było niezamierzone.)
- Po miesiącach rozważania takiej opcji, przerzuciłem się z wyszukiwaniem na binga.
- Poważnie bym się zastanowił przed użyciem googlowego GPS-a.
Różnice
Parę dni używania to nie jest specjalnie dużo, ale wyszukiwarka to jest bardzo podstawowe narzędzie, więc miałem sporo okazji porównywać.

Pro:
- Google mnie nie śledzi.
- Znacznie trudniej byłoby jakiejś osobie bądź instytucji zebrać kompleksowy zestaw danych na temat mojej aktywności sieciowej.
- Bing jest mniej "zlokalizowany", więc szukając czegoś, nie muszę się przedzierać przez dwie strony polskich linków.
- Microsoft, w moim odczuciu przynajmniej, jest obecnie firmą mocno pozbawioną potencjału technologicznego. Więc o ile po Googlu spodziewam się, że za parę lat wymyśli jak, analizując moje wyszukiwania, stwierdzić jaki jest mój ulubiony kolor bielizny, o tyle w przypadku Microsoftu nie odczuwam takiego zagrożenia.
Contra:
- Lepsza "lokalizacja" googla ma swoje zalety. Bing mi przy szukaniu warsztatu nie podstawi od razu pod nos mapki z takowymi w okolicy.
- Parokrotnie głównym wynikiem wyszukiwania była jakaś podstrona zamiast strony głównej (google trafiał poprawnie).
- Nadal nie mam zaufania do trafności wyników i w przypadku "ważnych" rzeczy potwierdzam w googlu.
- Acz faktem jest to bardzo mocno subiektywne odczucie. I chyba czasami jest na odwrót -- to bing lepiej trafia.
- Cała googlowa wiedza stała się bezużyteczna. Muszę poszukać odpowiedników keywordów typu "site:" i "inurl:".
Podsumowanie
Tak, wiem, pewnie w oczach niektórych wyjdę na paranoika. Ale wolę być safe, niż sorry. Faktem jest, że ilość śladów zostawiana przez nas w sieci będzie się z czasem tylko zwiększać. Zdolności korelowania tych śladów przez różne organizacje także. Mocno niepokoi mnie perspektywa wejścia na celownik jakiegoś "kompetentnego inaczej" polskiego stróża prawa, który mógłby zarekwirować mi na czas nieokreślony cały domowy sprzęt elektroniczny, tym samym uniemożliwiając pracę (komputer), kontakt z kimkolwiek (komputer+telefon) czy nawet dostęp do własnych pieniędzy (także komputer+telefon, a może karta debetowa też, bo w końcu ma chip). Dlatego pocieszenia szukam w tym, że otrzymanie logów z mojej działalności internetowej wymagać będzie nie dość, że poproszenia o to zagranicznej korporacji, to jeszcze na dodatek więcej, niż jednej.

Nawiasem mówiąc, zastanawialiście się kiedyś jak by to było, gdyby przyznali u nas pewnym służbom uprawnienia do włamywania się i wgrywania trojanów na komputery obywateli? Można założyć, że różne firmy oferowałyby organom państwowym programy do tegoż włamywania się w które wbudowane byłyby niepubliczne exploity na różne popularne kawałki oprogramowania. W tym na routery wifi Thomsona, które UPC rozdaje w dziesiątkach tysięcy (?), dorzucając je do pakietów instalacyjnych kablówkowego internetu.

Chyba trzeba było nie pozbywać się Linksysa z wgranym openwrt...
P.S.
Po paru latach się skusiłem i wrzuciłem tutaj google analytics, żeby móc was w ładnych wykresikach oglądać. Mój niecny plan jest taki, żeby utopić googla w waszych danych jednocześnie odcinając mu dostęp do moich. :) Poza tym pogrzebałem trochę przy szablonie, acz zmiany nie powinny być specjalnie zauważalne.
Za dużo danych

Posted: February 26th, 2010, 01:02
Do czego nadają się zakładki w przeglądarce? Do niczego. Dzisiaj robiłem porządki i z uzbieranych na przestrzeni ostatnich dwóch lat linków, prawie wszystkie poszły do kosza. Kiedyś dodałem je z założeniem, że przeczytam w wolnej chwili. Takowa nigdy nie nadeszła. Za dużo informacji, za mało czasu, by je przyswoić. Drażni mnie to.

W pracy używamy paru bardziej skomplikowanych technologii. W latach mogę liczyć czas, jaki zajmie mi poznanie ich w stopniu wystarczającym, by następny pracodawca mógł mnie zatrudnić i powiedzieć:"tu masz wytyczne, zrób tak, żeby od razu działało". Ale taka jest charakterystyka mojego zawodu -- co jakiś czas uczyć się nowych systemów abstrakcji i sposobów myślenia o problemach, po czym stosować tę wiedzę w praktyce. Jeśli chcę, żeby pracodawcy/klienci mnie cenili, muszę umieć ten proces sprawnie przeprowadzać. Z każdą kolejną iteracją coraz sprawniej. Przyswajając nową wiedzę muszę myśleć o tym, żeby następnym razem szło mi to lepiej.

Niestety (?) taki rygor myślowy i podejście zadaniowe to nie jest coś, co można po prostu wyłączyć. W takich samych kategoriach myślę o właściwie dowolnej innej czynności. I tu się pojawia problem z nadmiarem danych. W domenie zawodowej za decydowanie na jakim konkretnie wycinku wiedzy powinienem się skupiać, odpowiada mój szef. To jego biznes, on decyduje nad czym należy pracować, żeby klientom się podobało. Potrzebujemy funkcjonalności X? Ok, trochę poszukam, potestuję, po czym znajdę najbardziej obiecujące podejście i zacznę się w nie wgryzać.

Ale w przypadku mojego życia, to ja jestem szefem. Ja oceniam wymagania, ja dobieram priorytety, zawężam pole poszukiwań, wybieram konkretne rozwiązanie, wprowadzam je w życie, obserwuję wyniki, porównuję z oczekiwaniami, koryguję. I to wszystko mocno po omacku. Homo sapiens nie ma instrukcji obsługi.

Nadmiar danych, niedobór czasu. Jakieś półtora miesiąca temu spędziłem z ładnych kilkadziesiąt godzin wgryzając się w egzystencjalizm (tak, jestem w tym wieku). Była to dobra inwestycja czasowa, bo, choć nie znalazłem tam rozwiązań, to znalazłem pewną strukturę, dzięki której wiem na czym mogę się skupiać, a w przypadku czego traciłbym tylko czas.

Ale to było tylko mocno wysokopoziomowe myślenie, "filozofia życiowa". Jak, kiedy i w jakiej kolejności zabrać się za rozgryzanie bardziej przyziemnych spraw? Kilka przykładów takowych:
- Matematyka nie kłamie: za mojego życia przeludnienie oraz niedobory surowców materialnych będą problemem. Jak i czy w ogóle mogę się zabezpieczyć przed skutkami?
- Emerytura i ogólnie inwestycje. W co? Ile? Wiem, że nasz system emerytalny nie ma prawa przeżyć w obecnej formie przy obecnej demografii. Wiem też, że system giełdowy jest obecnie bardzo mocno oderwany od rzeczywistej produkcji, a ujemny przyrost naturalny działa dodatkowo na niekorzyść. Jak długo mogę nie znać odpowiedzi na te pytania? Każdy rok, w którym nic nie inwestuję drastycznie zmniejsza moje przyszłe zyski.
- Ze spraw bardziej krótkoterminowych: na czym powinienem się skupiać zawodowo? W czym się doszkolić? Jakie są moje cele finansowe? Jakie są w ogóle kierunki rozwoju mojego sektora gospodarki?
Każde z powyższych rozbija się na sporą ilość podproblemów, nawet tak prozaicznych, jak wygląd. Przez większość życia ubierałem się byle jak. Czy widzę się za pięć lat na stanowisku kierowniczym? A jeśli tak, to może wypadałoby sobie zacząć powolutku podwyższać poprzeczkę jeśli idzie o sposób ubierania się?

A może nie, bo nie mam tyle czasu, żeby zajmować się wszystkim na raz. Natomiast funkcjonalnie by było, gdybym mógł za rok albo trzy powrócić do rozważań na ten temat i porównać moje obecne wnioski z przyszłymi. Zapewnienie takiej trwałości zgromadzonej przez siebie wiedzy jest samo w sobie ambitnym zadaniem.

Parę lat zajęło mi opracowanie systemu zarządzania informacjami, w którym się nie gubię i który się w miarę sprawdza. Jest to temat na osobną notkę, którą prędzej czy później naskrobię, ale na razie tylko wymienię, że w chwili obecnej na bieżąco korzystam z: mindmap, KDE-owych żółtych karteczek, KDE-owego minutnika, KOrganizera, papierowego megadziennika (w którym prowadzę m.in. dziennik pracowy), mniejszego prywatnego dziennika, kilku notatników z wyrywanymi kartkami, karteczek przyczepianych magnesami do tablicy, pióra na naboje, bit.ly oraz blipa. A ponieważ dzisiejsze porządki w zakładkach uświadomiły mi poważne niedobory stosowania do pewnych zadań kombinacji bit.ly, blipa oraz megadziennika, więc szykują się tu w najbliższym czasie większe modyfikacje.

I skoro mam już za sobą ten przydługi wstęp, to chciałbym przejść do meritum: czy któryś z czytelników może polecić delicious, albo podobny serwis, bo ostatnio zacząłem rozważać korzystanie z tagowania linków? ;)
Nowy Śmierdzący Świat Stole This Film

Posted: February 16th, 2010, 00:02
Nowa siedziba Krytyki Politycznej ma bardzo fajną lokalizację i jest obszerna w środku. A do tego na parterze jest knajpa... w której ewidentnie wolno palić.

Co samo z siebie nie jest problemem, ale niestety sala w której odbywają się różne spotkania/prelekcje/pogadanki znajduje się bezpośrednio nad rzeczoną knajpą, a prowadzi do niej strasznie szeroki korytarz bez żadnych drzwi (?). Skutek tego taki, że nalepka "zakaz palenia" robi tylko za głupi dowcip, bo wyziewy z knajpy powodują, iż w sali wykładowej jest po prostu siwo od dymu papierosowego.

Ja rozumiem, że duże sale w dobrej lokalizacji na tego typu imprezy masowe są towarem deficytowym, ale kamaaan. Następnym razem jak będzie tam organizowane coś ciekawego (czyli jutro) nie będzie to tylko problem "czy chce mi się ruszyć cztery litery" ale także "czy chcę siedzieć przez X godzin w smrodzie, a po powrocie musieć brać prysznic, bo mi włosy prześmierdną".

Z innych spostrzeżeń po dzisiaj:
- Brak dobrego/ostrego moderatora z przygotowanymi konkretnymi punktami do dyskusji oznacza chaos.
- Publika nadaje się do zadawania pytań po części zasadniczej, ale nie do tworzenia owej części zasadniczej, bo patrz punkt powyższy.
- Człowiek, który chce powiedzieć coś mądrego, przestaje słuchać, co mówią inni, a zaczyna liczyć sekundy, aż będzie mógł zacząć własną wypowiedź. Sam to też obserwuję u siebie. (Jakakolwiek spójność dyskusji bierze wtedy w łeb, stąd punkt pierwszy.)
- Film był praktycznie cały o piratebayu sprzed paru lat i w sporej części miał postać dosyć komicznej propagandy.
- Dyskusja po filmie była o czymś zupełnie innym.
- "Jarosław Lipszyc naczelnym Robin Hoodem polskiego internetu". :)
- Mocno kontrastowo to wygląda, jeśli praktycznie cała sala składa się z osób w wieku okołostudenckim plus raptem kilku wyglądających na starszych.
- Na dodatek jest to mało optymistyczny kontrast.
Asperger, ty bucu

Posted: January 13th, 2010, 21:01
Nie, nie masz zespołu Aspergera. Jeśli publicznie twierdzisz, że masz, to poważnie się zastanów, czy nie używasz tej "diagnozy":
- jako odznaki honorowej, bo przecież wszyscy fajni, bardzo inteligentni nerdzi mają Aspergera, i/lub
- jako wymówki dla swoich słabych zdolności społecznych.
Po pierwsze -- nawet jeśli jakiś prawdziwy psycholog powiedział ci, że kwalifikujesz się na Aspergera (a tak naprawdę nigdy nie rozmawiałeś z psychologiem, po prostu przeczytałeś artykuł na wikipedii, co nie?), to nie oznacza to wcale zbyt dużo. Jeśli rzeczywiście myślisz o sobie w kategoriach geekowo-nerdowych, to powinieneś rozumieć o co chodzi w nauce i metodzie naukowej. Co za tym idzie powinieneś wiedzieć, że fizyka i matematyka są bardzo mocno naukowe (a co za tym idzie powtarzalne, weryfikowalne, etc.), a cała reszta już niekoniecznie. Medycyna, taka normalna od chirurgów i antybiotyków, jest całkiem nieźle naukowa, ale (na nasze nieszczęście) dalej sporo jej do ideału. Psychologia natomiast wypada tutaj mocno blado. O ile część zaburzeń (pewnie zwłaszcza z zakresu psychiatrii klinicznej) jest całkiem nieźle sklasyfikowana, opracowane są skuteczne metody ich leczenia, ba, znane są nawet ich genetyczne podstawy, o tyle różne syndromy i inne zespoły, zwłaszcza te kulturowo popularne jak Asperger właśnie, mają bardzo nieostre kryteria klasyfikacji i kompletnie nieznaną przyczynę. Istnieją spore wątpliwości, czy w ogóle mają jakąkolwiek przyczynę i nadają się do "leczenia", czy też może po prostu podpadają pod jakiś kawałek spektrum ludzkich zachowań.

Nie jesteś chory na Aspergera, jesteś po prostu (upraszczając) dosyć inteligentny, masz specyficzne zainteresowania oraz zbyt mało rozbudzoną potrzebę kontaktów towarzyskich, żeby zmusić się do rozmawiania o tym, o czym rozmawiają twoi rówieśnicy (czyli, z twojego punktu widzenia, kompletnych pierdołach). Analogicznie najpopularniejszy chłopak w twojej klasie nie ma, hmm, zaburzenia aspołecznego, tylko po prostu jest tak okablowany, żeby bardzo chcieć być towarzyski, więc przez wiele lat starał się taki być i teraz już doszedł do dużej wprawy.

I druga sprawa -- używanie Aspergera jako wymówki, że przecież jestem nerdem, to nie mam życia towarzyskiego i w ogóle dziwny jestem. Nie masz życia towarzyskiego, bo taki jest twój wybór. Niekoniecznie do końca świadomy, ale twój. Wmawianie sobie, że przecież masz Aspergera, więc nie ma szans, żebyś był w stanie prowadzić "normalne" życie towarzyskie, jest szukaniem wymówek i oszukiwaniem siebie. Tak, jak najbardziej istnieje możliwość, że z różnych stylów życia, najbardziej odpowiadałby ci styl samotnika, ale to jesteś w stanie definitywnie stwierdzić dopiero starając się żyć bardziej w społeczeństwie przez jakiś czas i dochodząc do wniosku, że ci to jednak nie do końca odpowiada. I przez "w społeczeństwie" nie mam na myśli "w szkole". Szkoła jest bardzo sztucznym miejscem, a twoi rówieśnicy są tylko dziećmi i interakcje z nimi z założenia będą wyglądać znacznie inaczej, niż z osobami dorosłymi. Dzieckiem-nastolatkiem szkolnym jesteś przez naście lat. Osobą dorosłą, przy obecnej przeżywalności, spokojnie z pięćdziesiąt, może nawet siedemdziesiąt-osiemdziesiąt lat. Decydowanie co robić przez ten drugi okres na podstawie relatywnie krótkiego i mocno niereprezentatywnego okresu pierwszego, jest bardzo głupią decyzją.

I wierz mi, na twój obecny stan wpływ ma sporo rzeczy i twój mityczny Asperger niekoniecznie jest tutaj dominujący. Gdyby twoi rodzice mieli więcej możliwości i pomysłów na kontrowanie twojego wstępnego braku umiejętności społecznych, gdy byłeś jeszcze młody, to kto wie, może przez miniony czas byś doszedł do jakiejś sensownej wprawy i w ogóle byś o tym nie myślał. Ba, gdybyś nie był jedynakiem, tylko miał dwójkę starszych braci, to pewnie nie miałbyś wyjścia, tylko przez te lata być przynajmniej trochę bardziej oblatany w kontaktach z innymi ludźmi, niż jesteś. Takich "gdyby" jest wiele. I działają one także w drugą stronę. Gdyby rodzice tego popularnego chłopaka w podstawówce potrafili lepiej zaprzyjaźnić go z jakimś ciekawym tematem, to może poszedłby do dobrego technikum, wkręcił się np. w (zaawansowaną) mechanikę samochodową i skończył na studiach inżynierskich. Nadal potencjalnie może to zrobić, mając już te dwadzieścia klika lat, ale najpierw musi sobie wybić z głowy, że jest totalnym nieukiem i nieudacznikiem. (Ludzie serio mają takie zwroty w życiu.)

I nie ma tu żadnego "ale ja jestem inny, ty nie zrozumiesz". Mój koronny dowód że się da, ma na imię Magdalena i za pół roku (z hakiem) zostanie moją żoną. A uwierz mi, nie jesteś większym nerdem ode mnie, koniec końców wszyscy byliśmy podobni.

I żeby było jasne -- ja nie twierdzę, że zostaniesz najpopularniejszym człowiekiem na dzielni. Jest to jak najbardziej do wykonania, jeśli bardzo chcesz, ale jeśli nie chcesz, to też dobrze. Nie musisz być naj. Wystarczy, że będziesz wystarczająco towarzyski, żeby być zadowolony z poziomu swojej towarzyskości. Ludzie są różni, lubią różne rzeczy w różnym stopniu.

Możesz mi zaufać, wiem co mówię. Po półtora roku mieszkania z kobietą wiem jak drastycznie różne mogą być reakcje dwojga ludzi na te same sytuacje i to na najbardziej podstawowym, emocjonalnym poziomie. Jak bardzo może się różnić podstawowe okablowanie, przemyślenia (lub ich brak), emocje wywoływane daną sytuacją (lub ich brak), jej obraz. W zaufaniu powiem ci, że lubię o sobie myśleć jako o całkowicie przeciętnym człowieku, zwłaszcza w kontekście towarzyskim. Jeszcze w Opolu miałem grupę zupełnie normalnych znajomych i nie miałem problemu w dogadywaniu się z nimi. Nie jest to do końca prawda i Magda potwierdza, że ewidentnie odstawałem swoimi reakcjami na tle innych. I tak, z tyłu głowy wiem o tym, ale nie przeszkadza mi to myśleć o sobie w tym kontekście jako o całkowitym przeciętniaku. Skoro Piotrek był jednym z najspokojniejszych, najbardziej łagodnych i po prostu najbardziej uprzejmych ludzi, jakich miałem okazję poznać, a jakoś nikt nie zwracał uwagi na to, że jest "inny", to czemu ja mam być ze swoim zestawem cech?

Więc dobrze ci radzę, powiedz Hansowi, że jest bucem i nie chcesz mieć z nim więcej do czynienia, po czym skup się nad tym, co chcesz osiągnąć i jak to zrobić. Garść konkretniejszych porad:
- Jeśli po prostu nie rozumiesz na jakiej zasadzie działają interakcje w grupie, to poczytaj na ten temat. Psychologia ma te tematy rozgryzione dosyć dokładnie już od dosyć dawna, więc przyswajalnych, popularnonaukowych książek jest sporo. Skoro jesteś nerdem, to nie powinieneś mieć problemów z przeczytaniem ze zrozumieniem książeczki, czy dwóch. Ja tak zrobiłem, zadziałało.
- Z empatią i emocjami jest jak z innymi funkcjami mózgu, są trenowalne. Za pierwszym razem może nie wpadniesz w trakcie rozmowy na to, co dany ton głosu oznacza, ale za trzecim może to być automatyczne. (Acz nie oczekuj tu cudów, niektórzy są w tym po prostu naturalnie lepsi.)
- Zacznij uprawiać coś fizycznego. Ja polecam brazylijskie jiujitsu (i ogólnie nieuderzane, zapaśnicze sporty). Moja ogrowata budowa (krótkie nogi, długi tułów, długa szyja, długa głowa, krępa budowa) i łatwość w przybieraniu wagi były upierdliwe aż do czasu, gdy się nie okazało, że pozwalają na względnie łatwe nabranie i utrzymanie całkiem sensownej ilości mięśni. Fakt faktem w chwili obecnej jestem oficjalnie otyły, ale nadal jestem w stanie robić pompki i podciągać się na drążku. Za nastolatka nie byłem tego w stanie robić ważąc kilkadziesiąt kilogramów mniej.
- Zacznij uprawiać coś fizycznego, z kobietami. Tak, to też, jeśli ci się uda, ale akurat teraz chodzi mi o taniec. W wieku bodajże lat 21 poszedłem na kurs tańca dla początkujących. Półtora roku później, będąc już na grupie turniejowej, razem ze swoją 17-letnią partnerką wystąpiłem na turnieju tańca w Brzegu, gdzie przebrany w idiotyczny strój (czarne, obcisłe, lekko błyszczące i bardzo wysokie spodnie; przy mojej, erm, mało smukłej budowie) zatańczyłem tak, że zajęliśmy ostatnie miejsce, przegrywając z dużą ilością znacznie ode mnie młodszych dzieciaków. Nie umierałem w trakcie z zażenowania, nic mi nie było, zatańczyłem jak umiałem najlepiej, a teraz mam zabawną historyjkę do opowiadania. A jak poznałem Magdę, to mogłem ją z czystym sumieniem zaciągnąć na tańce. Da się.
- Ale nie da się z dnia na dzień. Planuj w miesiącach i latach. Ja planowałem, żeby w ciągu kilku lat mieć dziewczynę. Dwa lata później zeszliśmy się z Magdą. Kolejne dwa lata i bierzemy ślub. I przynajmniej pod tym względem mam spokój na resztę życia, nie muszę się męczyć wracając do pustego domu.

trójkąt

Automatyzacja myszy i klawiatury

Posted: January 7th, 2010, 22:01
Jak wiadomo Linux znany jest z tego, że można tutaj zautomatyzować niemalże wszystko. Zazwyczaj robimy to za pomocą skryptów Basha, Perla czy innego Pythona. Są jednak przypadki, kiedy nie bardzo mamy dojście do API czy komend aby zautomatyzować jakiś proces. Bo jak zautomatyzować np. ruch myszy w środowisku graficznym czy zasymulować wciskanie klawiszy?

Drugą rzeczą, z której znany jest Linux jest to, że zawsze znajdzie się rozwiązanie ;-) Podobnie w tym przypadku rozwiązaniem naszym problemów jest pakiet xautomation (spaczkowany w większości dystrybucji). Dostarcza on bardzo pomocnej komendy jaką jest xte. Podstawowymi parametrami tej komendy są:
```
key k          Wciśnięcie klawisza k
keydown k      Przytrzymanie klawisza k
keyup k        Zwolnienie klawisza k
str string     Wpisanie ciągu znaków
mouseclick i   Wciśniecie lewego klawisza myszy
mousedown i    Wciśniecie lewego klawisza myszy
mouseup i      Zwolnienie lewego klawisza myszy
mousemove x y  Przemieszczenie kursora na pozycję (x,y)
mousermove x y Względne przemieszczenie kursora na pozycję (x,y)
sleep x        Odczekanie x sekund
```
Dzięki zastosowaniu tych komend możemy już zautomatyzować wyklikiwanie pewnych czynności, np. głupiej ankiety internetowej lub pajacyka. Swojego czasu używałem tego do łączenia się z ukrytą siecią Wifi, której Gnomowy Network Manager za nic nie umiał mi zapamiętać. Zamiast wyklikiwać codziennie szereg opcji i po raz setny wpisywać długie wygenerowane hasło klikałem tylko w skrypt, który robił wszystko za mnie.

Przykładowy skrypt powtarzający pewną czynność w nieskończoność może wglądać tak:
```
#!/bin/bash
while [ 1 ]
do
    sleep 1
    xte 'mouseclick 1'

    # otwórz Chrome w trybie porno
    xte 'keydown Control_L' 'keydown Shift_L' 'key n' 'keyup Shift_L' 'keyup Control_L'
    sleep 1

    # wybierz adres
    xte 'str http://...wybierz_polskiego_polityka_roku_2009...'
    xte 'key Return'

    # czekamy na wczytanie strony
    sleep 7

    #wybierz kandydata
    xte 'mousemove 44 490'
    xte 'mouseclick 1' 

    # głosuj
    xte 'mousemove 253 710'
    xte 'mouseclick 1' 
    sleep 1

    # zamknij Chrome
    xte 'keydown Alt_L' 'key F4' 'keyup Alt_L'
done
```
Dla ułatwienie sobie życia możemy skorzystać z komendy xmousepos, dzięki której nie będziemy musieli zgadywać pozycji kursora. Wystarczy ustawić kursor w odpowiednie miejsce a następnie uruchomić podaną komendę aby uzyskać pozycję kursora, np:
```
tomek@Arch:~$ xmousepos
1125 136 1125 110
^^ dwie pozycje, bo każdy kij ma dwa końce
```
W każdym razie miło wiedzieć, że mamy możliwość zautomatyzowania kolejnej czynności ;-)

I <3 Linux

mmazur

$HOME sweet $HOME

Posted: December 22nd, 2009, 19:12
W końcu przyszedł termin przekazania mieszkania i w ciągu ostatnich kilku dni wyprowadziliśmy się z wynajmowanego, a wprowadziliśmy się do własnego. (Spora) garść spostrzeżeń:
- Bez samochodu byłaby kaplica, zwłaszcza jeśli idzie o zakup mebli. Duże sklepy meblowe są zazwyczaj na obrzeżach miasta. Do tego są duże, a ich obchód trwa sporo czasu i jest męczący. Więc jeśli ktoś nie chce kupić pierwszych lepszych mebli, bo chodźmy już stąd, jestem zmęczony (a przeciętny facet ma zapewne małą odporność na plątanie się po takich przybytkach; ja wiem, że mam), to trzeba się liczyć z co najmniej kilkoma wycieczkami. Preferowalnie nie w weekendy, jeśli ktoś ma taką możliwość, bo tłoczno.
- Black Red White wygląda jak Ikea, ale to nie jest Ikea. Niestety za późno na to wpadliśmy, dlatego też stół do kuchni będziemy mieli za jakiś miesiąc (z potencjalnym hakiem), a łóżko za tydzień. Na szczęście Magda wpadła na genialny pomysł zakupienia samego materaca (znaczy takiego łóżkowego) w Ikei, więc póki co śpimy na nim.
- Pamiętajcie, żeby nie przeprowadzać się w grudniu akurat jak zaczynają się mrozy i śnieg. Oczywiście jak już skończyliśmy, to się teraz cieplej zrobiło.
- Wnoszenie kilku tur dużej ilości ciężkich rzeczy po schodach na trzecie piętro jest męczące. Nie polecam.
- Skręcenie czterech krzeseł lub dużego biurka z Ikei zapowiada się jak fajna zabawa (jeeej, duże klocki Lego!), póki nie jest godzina później, a dalej się nie skończyło.
- Własny mały pokoik w którym mieści się fajne półokrągłe biurko, fotel "prezesa" i jakaś szafka czy dwie, jest bardzo fajny. Jak będę miał w nim już komplet mebli i go na wiosnę odnowię, to wrzucę zdjęcia.
- Odziedziczony po poprzednich właścicielach teletransporter jest... kontrowersyjny. Miło się dzisiaj słuchało radia biorąc prysznic, ale konserwacja i braki ergonomiczne tego czegoś mogą być przeszkadzające. Plus nie czuję się najpewniej myjąc się w czymś, co jest podłączone do prądu. Energize!
- Dodatkowo jest on na 20-centymetrowym podwyższeniu, sam ma bardzo wysoki brodzik i bardzo ciasne wejście, więc wchodzenie/wychodzenie z niego nie jest trywialne. Osoba starsza mogłaby się przy tym nieźle uszkodzić.
- A ubikacja to taka komórka metr na metr. Niewygodne toto, duszne i jak tylko się włączy światło, to zdekowany gdzieś wiatrak zaczyna robić bardzo głośne zzzzzzzzzzzz... I prędzej czy później się walnę w łeb o drzwi (i podbiję oko klamką) siadają lub próbując wstać.
- Całkiem spora paranoja poprzednich właścicieli jest intrygująca. Dostępu do mojego mieszkania bronią: trzy piętra, okna na klucz, zamykana na kilka (różnych) kłódek metalowa krata na całej szerokości okna i drzwi balkonowych (serio), oraz podwójne drzwi z czterema zamkami (każdy inny). Nie wiem co oni w tym mieszkaniu trzymali tak wartościowego, ale w moim przypadku ewentualny złodziej będzie raczej zawiedziony, jeśli jedyne co znajdzie, to nienajnowszy komputer z monitorem warte razem jakieś kilkaset złotych (bo jak nas nie ma, to znaczy, że, też stare i z dolnej półki laptopy mamy przy sobie). Nawet telewizora nie mamy :) I o ile nie trzymałbym w mieszkaniu czegoś rzeczywiście drogiego, to raczej bym się nie decydował na instalowanie takich zabezpieczeń, ale jak już są, to mam zamiar korzystać. Może mi ubezpieczelnia jakąś zniżkę nawet za to da?
- Jak to dobrze, że biedronka jest tak blisko. Fakt faktem, prawie nic w niej nie ma, ale choćby coś do jedzenia się zawsze znajdzie.
- 30mbitów (i 2 uploadu) z UPC są fajne. Dostany od nich mocno konfigurowalny modemorouter z wbudowanym wifi też. No i miło, że dorzucają kartę wifi na usb (acz mi się nie przydała). Jeszcze gdyby switch w tym routerze był gigabitowy...
- 45-dniowy okres wypowiedzenia w Asterze jest niefajny. Ich możliwości techniczne też nie są fajne. Za około 90zł płacone w UPC za te 30mbitów, w Asterze dostałbym w porywach do ośmiu-dziesięciu (i odpowiednio niższy upload).
Własne mieszkanie (znowu) fajnie mieć. Wygląda na to, że będę musiał się zainteresować kupnem jakiejś wiertarki (no i kombinerek, bo mi je chyba monter z UPC przez przypadek podharcerzył) i różnymi takimi związanymi z konserwacją i remontowaniem, bo zapowiada się tego potencjalnie całkiem sporo. A to dziurę na kabel wywiercić, a to karnisze zamontować, coś tam uszczelnić i takie tam.

Czas kończyć, bateria w lapku niedługo padnie, a jesteśmy już za Częstochową, niedługo powinniśmy dojeżdżać. Merry Christmass!

fixxxer

AutoStreet

Posted: November 30th, 2009, 18:11

Wczoraj wpadłem na pomysł, dziś wstępnie wypróbowałem: zdjęcia streetowe z interwalometrem.

Idea jest prosta: ustawić aparat na auto (najsensowniej chyba w trybie shutter priority), włączyć interwalometr (czyli robienie zdjęć z zadaną częstotliwością, najlepiej raz na sekundę lub ciut rzadziej), powiesić sobie na szyi, po czym zacząć łazić, rozglądając się niewinnie, z łapami w kieszeniach. :) Najlepiej po miejscach, gdzie niechętnie patrzy się na robienie zdjęć, czyli galerie handlowe, dworce kolejowe, itp.

Wypróbowałem dziś w drodze do kawiarni, acz póki co z mizernym skutkiem, bo nie ogarnąłem dwóch rzeczy. Po pierwsze, zapomniałem przestawić światłomierz ze spota na coś bardziej odpowiedniego, więc rozstrzał ekspozycji jest straszliwy. :) A po drugie, 1/80s to stanowczo za długi czas przy 35mm.

Ale i tak, z tego co na szybko przeglądałem na LCD, mam ze dwa sensowne ujęcia. :) W drodze do domu naprawię błędy i potestuję znowu.

UPDATE
Nie udało mi się osiągnąć nic ciekawszego w drodze do domu. Okazuje się, że nawet czas 1/320s jest za długi i większość zdjęć jest poruszona. Dodatkowym problemem okazał się trzask migawki, który nie dość, że jest dość głośny w przypadku mojego aparatu, to na dodatek przy zdjęciach z interwalometrem występuje dość regularnie, przez co zwraca na siebie uwagę. Być może wyzwalanie radiowe z kieszeni byłoby sensowniejszym rozwiązaniem, ale to już chyba przesada. :)

Generalnie, jedyne zdjęcie, które mi się z grubsza podoba, to w zasadzie przypadkowa abstrakcja, którą można by uzyskać i standardowymi metodami:

Pozostałe w porywach wyglądają co najwyżej tak (większość raczej jak to drugie):

Także technika wędruje raczej na półkę, dziedzina zastosowań będzie dość wąska.

biacho

Kontrolowane wagarowanie...

Posted: November 27th, 2009, 16:11

Dzisiaj rano gdy zadzwonił budzik kompletnie nie chciało mi się zrzucać mojego cielska z łóżka. Miałem kompletnego lenia. A z racji mojego zaawansowanego studiowania i olewki pewnych rzeczy doszedłem do wniosku, że skoro mam prawo do jednej nieusprawiedliwionej nieobecności na ćw. bez żadnych konsekwencji ze strony prowadzącego (jego własne słowa z początku semestru) to dzisiaj z tego prawa skorzystam, i postanowiłem sobie zrobić wolne.
Kolejne zaproszenia na Google Wave.

Posted: November 25th, 2009, 17:11

Ano dostałem dzisiaj kolejne 8 zaproszeń. Większość moich znajomych zainteresowanych już zaprosiłem, tak więc dzisiejszą ósemkę postanowiłem rozdać. Jeżeli jest ktoś zainteresowany napisać maila w komentarzach.

Po wysłaniu zaproszenia mail z komentarzy zostanie usunięty.

mmazur

Ne'erd i jego trzecie oko

Posted: November 5th, 2009, 03:11

Będąc w trakcie "Diamentowego Wieku" Stephensona, wpadło mi do głowy, że to przecież Ender, ale "nowocześniejszy"/"realistyczniejszy" (nie ma takiego słowa), bo nie latający w kosmosie i walczący z ufoludkami, tylko taki żyjący na ziemi za dwa pokolenia.

Z kolei oglądając kilka godzin temu pilot V, moim pierwszym skojarzeniem było: o, Taelonowie! Drugim: whoaa, szkoda, że Da'an nie wyglądał(o) jak Inara Serra, czy ten cały V Commander (Vimperator?). No a trzecim: tiaaa, oczywiście obecnie wszyscy bohaterowie muszą być bardzo emo (jak w BSG), a wątek sensacyjny powinien być o terrorystach (jak... eee... wszędzie).

Ogólnie serial zapowiada się ciekawie i cholernie drogo. I dlatego go zdejmą po paru odcinkach. (I tak, wiem, że V to remake jak BSG, a nie zrzynka z Earth: Final Conflict).

A bajdełejem co do EFC w przypadku którego jestem akurat w środku drugiego sezonu, cały czas mi się przypomina pewna dyskusja na blogu Aleksa o wchodzeniu w umysły scenarzystów. Zabierając się do oglądania sądziłem, że odpadnę po dwóch odcinkach. I się poważnie zdziwiłem, bo pooglądałem cały jeden sezon ze sporym zainteresowaniem.

Ale przyszedł czas na sezon drugi oraz przypadkowe dogooglanie się do bloopersów na youtubie no i patrząc na Leni Parker ucharakteryzowaną na Da'ana, ale mówiącą swoim głosem i zachowującą ruchy człowieka, doznałem dosyć nieprzyjemnego dysonansu. Wtedy dotarło do mnie, że postacie obcych w tym konkretnym serialu stworzone są prawie perfekcyjnie (jak Pilot w Farscape'ie) i że większość aktorów gra przynajmniej kompetentnie, a często bardzo dobrze. Do tego wątek główny jest wystarczająco ciekawy/głęboki, że w wystarczającym stopniu rekompensuje mi sporą dozę idiotyzmów w bieżącym zachowaniu poszczególnych postaci (to się znacznie pogorszyło w drugim sezonie). I jestem nawet w stanie jakoś przełknąć, że "tajni agenci" zawsze włamują się gdzieś i obezwładniają strażników bez masek. I że nigdy nie rejestrują ich żadne kamery/nie rozpoznają później ci strażnicy. I że jeden odcinek odbył się cały w dwóch lokalizacjach i w 1/3 składał się z materiałów z wcześniejszych odcinków (yeah, zmieścimy się w budżecie na ten sezon, będzie na lepsze CGI w finalnym odcinku!). A drugi był o alternatywnej ziemi na której występowały evil twiny.

To wszystko jakoś przetrzymuję dlatego, że zawartość pojedynczych odcinków składa się do kupy w kilka głównych wątków, które jednak są głębsze, w których czuję, że scenarzysta próbuje zrobić coś ambitniejszego (i mu nawet wychodzi). I pewnie podobnie bym miał przy ponownej próbie oglądania Farscape'a (no bo sorry, ale jak można przez cztery sezony w każdym odcinku zajmować się nawalającym statkiem kosmicznym), albo Babylon 5 (parę miesięcy temu odpadłem po pilocie+pierwszym odcinku).

Ja wiem, że to może trochę naiwne, ale brakuje mi czasów (ostatnio mi różnych czasów brakuje), gdy, hmmm, łykałem daną rozrywkę w całości, bez właściwie żadnej refleksji nad sposobem jej tworzenia. Jak strzelali, to strzelali, jak gadali, to gadali, jak były efekty specjalne, to były efekty specjalne, a ja jak się nudziłem, to "serial był nudny", a nie "scenarzysta skopał ten odcinek, bo X/Y/Z". Może nie jest głupim pomysłem, żeby czytać/oglądać mniej, ale tylko te dobre rzeczy, żeby mieć bardziej "naiwny" ich odbiór? Już wystarczy, że kłuje mnie w oczy oglądanie hakerów w TV, albo słuchanie jak statki kosmiczne latają, nie muszą sobie robić większego kuku.

A tu macie bloopersy do pierwszego sezonu:

biacho

Plan nr 1.

Posted: October 30th, 2009, 16:10

Plan do zrealizowania do końca roku...

Zakupić dechę+wiązania, buty i kask (może)...

Jak na razie funduszy wystarczy na zakup butów ;] Ale, jeszcze trochę czasu jest zanim na stokach pojawi się biały puch i ratraki ruszą w drogę :)

mmazur

Tipsy dla pracujących w domu

Posted: October 26th, 2009, 20:10

Jak człowiek siedzi w domu i się obija zamiast pracować, to go nachodzą różne dziwne pomysły. Np. na zrobienie sobie tipsów. Różowych.

Ewentualnie można też coś kombinować. Ja praktycznie od początku, czyli już ładnych paru lat, miałem problemy z systematyczną pracą. Przez jakiś czas się pracowało dobrze, później coraz gorzej, później się odbijało (oh, pardon), znowu jakiś czas dobrze... i tak w nieskończoność. Bardzo męczące i frustrujące. W małych firmach jeszcze o tyle upierdliwe, że człowiek ma świadomość, że jak czegoś nie zrobi, to zastępstwa za bardzo nie ma, zadanie będzie niezrobione, kontraktu nie będzie, pieniędzy nie będzie, firma upadnie, na kredyt nie starczy, dom zabiorą, dzieci będą głodne chodzić, AAAAAAAAA!

Ostatnio miałem kolejny, przedłużający się cykl Problemów z Zabraniem się do Pie... Roboty (aka PZPR), więc się wkurzyłem i zaproponowałem szefowi System -- ja mu codziennie najdalej w południe (ach ten unormowany tryb dobowy) piszę na żabie co zrobiłem wczoraj i co mam zamiar robić dzisiaj (w formie dwóch zdań; aspołeczny nerd jestem, więc często nawet "hi" nie mówię). On natomiast ma pamiętać, że jak godzina zero minie, to ma się dopytywać wtf i o co kaman.

Jak na razie się sprawdza, a i szefowi odpowiada, bo na bieżąco wie co ja tak właściwie w danym momencie robię. Miejmy nadzieję, że System nie będzie kolejnym krótkofalowym motywatorem, ale okaże się skuteczny już na stałe.

A, i w ramach kombinowania jakby tutaj się odgrzebać spod stosu papierowych notatek, jakiś czas temu postanowiłem wypróbować MindMapy (via FreeMind) i okazało się to być bardzo funkcjonalnym i ładnym rozwiązaniem. Ale o tym kiedy indziej.
Cztery lata później

Posted: October 26th, 2009, 04:10

Edit: muszę dawać takim rzeczom poleżakować przed publikacją, bo patetyczny wpis wychodzi drastycznie zbyt patetyczny. I z za dużą ilością uproszczeń.

Przejrzałem tego bloga na cztery lata wstecz i okazało się to być bardzo pouczającą podróżą w przeszłość. Najważniejsze spostrzeżenie, to że w tym czasie tworzyło go dwoje różnych ludzi. Do końca 2007, czyli do de facto końca studiów, autor był żywy, zabiegany, pełen różnych pomysłów, przemyśleń, energiczny, lekko walnięty.

Od 2008 pisać zaczął człowiek coraz bardziej zdystansowany, apatyczny, coraz częściej (a właściwie coraz rzadziej) piszący tylko po to, żeby na coś pomarudzić.

Tym człowiekiem teraz jestem. W teorii "wszystko" jest jak trzeba. Od ponad roku jestem z kobietą, z którą jest mi dobrze. Jesteśmy zaręczeni. Za półtora miesiąca będziemy się przenosić do własnego mieszkania. Za 10 miesięcy weźmiemy ślub. Mam dobrą pracę, która zabezpiecza nas finansowo.

A jednak coś straciłem. Coś ważnego, czego miałem dużo jako nastolatek, coraz mniej w czasie studiów, a co od dwóch lat praktycznie zniknęło.

Wyjazd do Warszawy miał pomóc. Nowe, stymulujące środowisko!

Nie pomógł, a przyniósł sporą dawkę nowych problemów, z którymi musimy sobie radzić.

I zmiana stylu narracji.

No i teraz zonk. To jest normalne, że z biegiem lat człowiekowi zmieniają się priorytety i zainteresowania i ogólnie mu się może mniej chcieć, acz nie można temu odmówić upierdliwości. To jest tak, jakby trzeba było prawie wszystko zaczynać od początku, gdy się jest w związku i po studiach. Stare zainteresowania nie są już interesujące, albo są niepraktycznie (albo oba na raz), nowych jeszcze do końca nie ma, a nawet jeśli się ma jakieś pomysły, to często trudne w realizacji. Ma to oczywiście swoje zalety, bo człowiek już się nie musi martwić poświęcaniem czasu na szukanie sobie kobiety, acz nigdy bym nie przewidział, że to może być takie... gwałtowne. Myślałem, że przejścia do kolejnych etapów życia będą mniej drastyczne.

Oh, well. Trzeba próbować od nowa, biorąc pod uwagę nową sytuację i inne priorytety. Mnie Pani Prezes wzięła do komisji programowej Pingwinariów, a na walnym ISOC-PL zostałem członkiem sądu koleżeńskiego (inkwizycja nadchodzi!). Magda z kolei poszła na nowe studia. Zobaczymy jak to będzie.

fixxxer

Flickr People

Posted: October 22nd, 2009, 22:10

Flickr doczekał się funkcjonalności opisywania zdjęć znajdującymi się na nich osobami. Pierwsze wrażenia pozytywne, podoba mi się integracja ze stroną główną, profilem i podstroną kontaktów.

Chociaż przydałoby się automatyczne wykrywanie twarzy już opisanych osób... Od wczoraj przebijam się powoli przez swój photostream i podpisuję, ale jak przy każdym zdjęciu trzeba to robić od nowa, to jest to jednak trochę męczące. :)

Swoją drogą, ciekawe czy wprowadzą to później. Teoretycznie byłoby chyba łatwiej, skoro już teraz dali narzędzie do oznaczania konturów twarzy. Mieliby całkiem sporo danych do kalibrowania algorytmu wykrywania twarzy. Zastanawia mnie tylko tylko jak duży podniósłby się wtedy krzyk obrońców prywatności. :) (niesłuszny, moim zdaniem)

biacho

This is WAR! ;]

Posted: October 21st, 2009, 23:10

Hmm... Od dawna wiedziałem, że ujawnienie Androida światu rozpocznie kolejną wojnę. Do tej pory ową wojnę widziałem na różniastych forach lub portalach o tematyce informatycznej i telekomunikacyjnej. Dzisiaj wygrzebałem w tym naszym internetowym pudle reklamę zrobioną przez Motorole.

Zapewne powodem jej stworzenia jest fakt, że niedługo ma się ukazać nowy telefon, który rzecz jasna będzie miał na pokładzie Androida bodajże w wersji 2.0. Widać jasno, że jest ona skierowana przeciwko iPhone'owi.
Musze przyznać, że trafia w mój gust i zapewniam, że moja opinia na jej temat jest w pełni subie... yyy... obiektywna (;)).

fixxxer

Canon 1D Mark IV

Posted: October 21st, 2009, 20:10

Przejrzałem pierwsze wrażenia i dane techniczne najnowszego dziecka Canona, modelu 1D Mark IV, obejrzałem nakręcony nim film (uwaga, bezpośredni link, 93 MB; ponoć cały w ISO 6400, przy minimalnej redukcji szumów) i nasuwają mi się następujące wnioski.

Po pierwsze, jesli ten Canon dorówna jakością zdjęć przy wysokim ISO ogłoszonemu niedawno Nikonowi D3s (przykładowe zdjęcia), to Nikon będzie w czarnej dupie. Szczerze mówiąc, wątpię, żeby tak było, myślę, ze będzie trochę odstawał, podobnie jak Canon 5D Mark II od D700, ale ciekawe co się będzie działo, gdy Canon przełoży tę technologię do pełnoklatkowego 1Ds...

Posłodziłem Canonowi, to teraz pora mu trochę dowalić. Druga rzecz, jaką wypatrzyłem w specyfikacji, to update autofocusa. Czytając szarą ramkę z środka w/w artykułu Roba Galbraitha aż trudno mi było uwierzyć, że Canon faktycznie dopiero teraz wprowadza funkcjonalność, którą Nikon nie tylko oferował od dawna, ale miał ją całkiem nieźle konfigurowalną. Teraz znacznie mniej sceptycznie podchodzę do tego wpisu na blogu, który wcześniej pachniał mi trochę trollem/Kenem Rockwellem. :)

A'propos tego bloga, zabawny jest ostatni wpis o zbanowaniu przez Canona w/w filmiku. Kolejny plus do wiarygodności pisanych tam tekstów, bo po prostu nie wierzę, że ludzie w Canon USA wykazaliby się nie tylko kompletnym niezrozumieniem współczesnego marketingu, ale wręcz zaawansowaną schizofrenią. :)

biacho

'Pączek' na moim G1.

Posted: October 18th, 2009, 12:10

No... mniej więcej od wczoraj od 20'stej jestem szczęśliwym użyszkodnikiem aktualizacji Androida 1.6 Donut na moim G1. Z tegoż to powodu mój poziom zadowolenia był bardzo wysoki. Nie ukrywam, że czekałem z niecierpliwością na ten moment.

Przy okazji testów i zabawy, telefon mój został zaopatrzony w parę nowych aplikacji które to nie tyle polepszyły jego dotychczasową ergonomię pracy, co zmieniły lekko wygląd i dodały paru bajerów. Ot co! Czy jestem w pełni zadowolony... Hmm, ano niestety nie do końca. Czemu zapytacie, ano ponieważ nadzieje jakie pokładałem w poprawną prace WiFi po tejże aktualizacji niestety pozostały niespełnionymi nadziejami...
Zapamiętać.

Posted: October 18th, 2009, 12:10

Zapamiętać : Nie odłączać kabla z G1 bez wcześniejszego odmontowania w systemie.

Bardzo dużo dość istotnych danych może się przenieść w nicość...
bez-tytulu-4

Posted: October 16th, 2009, 12:10

power
Kolejny rok...

Posted: October 14th, 2009, 00:10

Eh... jestem stary... ;]
Pytanie.

Posted: October 4th, 2009, 23:10

Miłość ?? Zauroczenie ?? Czy tylko pragnienie tego co jest niedostępne... ??
Design mode...

Posted: October 1st, 2009, 23:10

Z racji, że zakończył się okres oficjalnych wakacji a zaczął się nieoficjalnych to walczę z nudą. Bo już niestety odpoczynkiem i relaksem tego nie nazwę. Przecież teraz czas nauki i wytężania umysłu, a nie odpoczynku !! No tak ... tak więc jak już wcześniej wspomniałem, walczę z nudą. Z racji tego pomyślałem, że może i joggera wypadało by odświeżyć nową skórką. Wybrałem więc z udostępnionych przez samego joggera. Trochę przerobiłem pod siebie i tak o to jest.

Niestety nie jestem co do nowego wyglądu przekonany... Fakt, że ten them widzi mi się najbardziej z udostępnionych to niestety, czegoś mu brakuje. Niech sobie posiedzi parę dni tutaj... może się przekonam... kto wie.

Update...
Z racji, że jednak nie przekonał mnie do siebie nowy/stary skin... zaadoptowałem inny... Oczywiście drobne zmiany również zostały wprowadzone, ale głównie kolor.
Musze stwierdzić, że jednak ten widzi mi się zdecydowanie lepiej. Jednak minimalizm to to co tygryski lubią najbardziej ;]
Uptime...

Posted: October 1st, 2009, 22:10

Mam taką możliwość w telefonie to czemu z niej nie skorzystać i poinformować o tym świat... a więc mój up'time na G1 wynosi 452h i 22 min.
Dire Straits - Brothers in Arms

Posted: September 21st, 2009, 01:09

Zostałem brutalnie rzucony na kolana... sprawcą jest...
Secound Skin.

Posted: September 17th, 2009, 18:09

Wczoraj siedząc sobie przy laptopie i z średnim skupieniem przeglądając Release24.pl natrafiłem na tytuł, który rozbudził moje zainteresowanie. Mówię tutaj o 'Second Skin' filom opowiadający o Gamerach czyli amerykańskich graczach MMORPG (ang. [I]Massively Multiplayer Online Role Playing Game[/I]).

Generalnie film opowiada o wpływie tego typu gier na życie młodych, i nie tylko, ludzi. Głownie mowa jest o graczach WoW'a ([I]World of Warcraft[/I]),ale tytułów gier jest parę. Twórcy pokazali tak negatywne jak i pozytywne skutki przebywania w wirtualnym świecie.

Film opowiada o grupie młodych osób z różnych części kraju i środowisk, grających razem. Przedstawiają w jakim stopniu gra przyczyniła się do tego kim są, jak żyją i jak myślą. Jak dzięki grze zostali przyjaciółmi i jak dzięki wirtualnemu światu poznali swoje miłości lub też jak je stracili.

Film IMHO godny polecenia tak dla fascynatów takimi grami jak i ich przeciwnikami. Mi się podobał chociaż nie do końca przepadam za takimi grami.
Zapamiętać.

Posted: September 11th, 2009, 14:09

Zapamiętać: Nie uruchamiać w maszynie wirtualnej systemu pod którym ową maszynę się uruchomiło ;]

Teoria nie sprawdzona pod Windowsem, ale Linux sobie z tym definitywnie nie radzi ;]

mmazur

Bootstrap 9.7

Posted: September 6th, 2009, 00:09
Wybrałem się dzisiaj na to z założeniem, że choćby w celach kulturoznawczych trzeba zobaczyć, jak wygląda zbiorowisko rockstarowych nerdów z macbookami i iphone'ami. Iphone'a żadnego nie widziałem, ale parę maców i owszem. I Aleksa z kaskiem motocyklowym zamiast maca.

Jestem pozytywnie zaskoczony, bo oryginalny plan miałem taki, żeby pójść z dwa razy na coś takiego, stwierdzić, że z webem 2.0 to ja niewiele mam wspólnego, po czym sobie dać siana. A to było całkiem ciekawe!

Przez pierwszą godzinę gadał Paul Bakaus, lead developer czegoś, co się nazywa jQuery UI i jak rozumiem jest zbiorem widgetów i takich tam w javascripcie. Gadał o owym jQuery UI oraz ogólnie o tym co teraz można zrobić w przeglądarkolandzie i wyglądało to całkiem impressive: hw-accelerated 3d na webkicie, różne zaawansowane ficzery 2d bezpośrednio w css-ie, bez konieczności robienia hacków w js-ie i różne toolsy ułatwiające życie webludziom. Oczywiste skojarzenie było takie, że podobnie musiał wyglądać stan "normalnych" systemów operacyjnych naście lat temu -- techniczne możliwości już są, można tym robić fajne efekty, ale nie wszędzie jest odpowiednie wsparcie, biblioteki jeszcze nie osiągnęły odpowiedniego poziomu dojrzałości no i wydajność w niektórych miejscach kuleje.

Zapytałem prelegenta o parę rzeczy w tym klimacie i pogadałem z nim chwilę po jego wystąpieniu i highlevelowo sytuacja wygląda tak:
- JS-owe backendowe biblioteki koncepcyjnie mają działać tak samo, jak te systemowe, czyli zapewniać programiście wygodny i przyjazny sposób na tworzenie różnych podstawowych i zaawansowanych ficzerów, a ze swojej strony zajmować się przezroczyście niekompatybilnościami przeglądarkowymi i robić graceful fallback przy nieobsługiwanej funkcjonalności.
- jQuery UI osiągnęło taki poziom rozwoju community, że nawet jeśli jednego core dewelopera rozjedzie autobus, drugi się ożeni, a trzeciego wsadzą za zabójstwo żony, to projekt i tak powinien przeżyć. Or so he says.
- Acz projekt oficjalnie sponsorowany przez nikogo nie jest. Sam Paul w poprzedniej firmie pracował nad nim bardziej fulltime'owo, w obecnej znacznie mniej.
- Spooooooro lat zajmie dojście do momentu, w którym wszystkie przeglądarki będą obsługiwały w odpowiednio dobry sposób wszystkie API wymagane do tego, żeby w przeglądarce dało się robić takie UI, jak bezpośrednio w OS-ach.
- A jakiejś specjalnej współpracy pomiędzy programistami jQuery UI, a twórcami przeglądarek obecnie nie ma (hgw jak to wygląda w przypadku alternatyw do jQuery UI).
- Mają jakieś fajne frameworki do autotestowania UI.
Ogólnie -- fajnie, że to zmierza w tym kierunku, ale dlaczego tak przeraźliwie wolno? Jest 2009 ffs! Zanim zwykły śmiertelnik będzie mógł tego używać bez obrzydzenia, to ja pewnie będę miał już gromadkę dzieci.

Później gadał Rafał Agnieszczak (of fotka.pl fame) o tym jak stwierdził, że ma parę fajnych pomysłów na startupy, ale nie ma czasu ich zrealizować, ale za to ma 200k PLN-ów, żeby zrobili to inni. I tak powstał Startup School, czyli bodajże 10 teamów po 2 osoby każdy (wychodzi 20k per team). Talking pointsy jeśli dobrze pamiętam:
- Kompetentni młodzi w dwuosobowych grupach (techniczny+marketingowy) mają całe wakacje na stworzenie funkcjonalnej wersji projektu. Opłacony hotel w wawie przez ten czas i zapewnione miejsca przy biurkach oraz kieszonkowe. Założenie jest takie, że w takich warunkach pracuje się kilka razy szybciej, niż w "normalnej firmie".
- Młodzi ludzie są fajniejsi, niż starzy ludzie (acz były wyjątki, gdzie starzy == 25+ lat), bo im człowiek starszy, tym mniej sobie może pozwolić na tego typu kodowanie przez parę miesięcy po dużo godzin w tygodniu. W sumie się zgadzam -- sam mam 24 lata, narzeczoną, za rok ślub, za pół roku kupowanie mieszkania z kredytem, więc znacznie mniejsze możliwości spędzania czasu w ten sposób. Z przegięć w drugą stronę -- w skład jednego z teamów wchodzi 17-letnia dziewczyna.
- W międzyczasie trza się było pożegnać z trzema osobami.
- Za jakieś trzy tygodnie publiczne prezentacje projektów.
- Każdy team kodował w czym chciał. Jeden nawet w .NECIE.
- Biznes internetowy nie rządzi się jakimiś magicznymi prawami i najlepsza strategia to wymyślić sposób na odseparowywanie użytkowników od ich pieniędzy. Liczenie na dochody z reklam, zwłaszcza przy obecnym rynku, nie jest najlepszym pomysłem.
Ogólnie facet ciekawie gada.

No i na koniec był lightning talk jakiegoś człowieka, co w przyspieszonym tempie w Rubym zaimplementował serwis do wymiany gier (chyba gametrade.pl, ale nie jestem pewien) i z liczb wynika, że nawet mu to wyszło. Interesujące.

Na rozmowy "w kuluarach" już niestety nie zostałem i nie miałem okazji się pointegrować (i pomęczyć Paula o aspekty security takiego zwiększania możliwości przeglądarek), bo w pracy miałem spory problem, więc i tak mnie sumienie gryzło, że ponad trzy godziny wyciąłem na obijanie się na imprezie. Acz chyba niepotrzebnie, bo (a) jakbym się pokapował wcześniej, niż o pierwszej w nocy tego samego dnia, że dzisiaj jest bootstrap, to bym sobie piątek lepiej rozplanował i (b) pracowy evil xenU from outer space chyba został pokonany, więc w praktyce jednak miałem znacznie mniej roboty, niż się obawiałem, że mogę mieć. Ale o tym innym razem.

Podsumowując: czekam na następną edycję. Pewnie się dla odmiany zawiodę, że jakieś webotechniczne lowlevelowe nudy :)

biacho

Życiowa prawda...

Posted: September 4th, 2009, 22:09

Żeby mi się tak chciało, jak mi się nie chce...

mmazur

Wykłady!

Posted: September 4th, 2009, 00:09

Przeprowadziłem się do Warszawy m.in. po to, żeby mi się nie nudziło, po czym wynudziłem się przez dwa miesiące wakacji, bo nic się nie działo. Ale koniec z tym!

Jedną z moich częstych rozrywek (co widać po moim blipie) jest przesłuchiwanie zawartości TED-a oraz ostatnio fora.tv. Ale wystarczy, że robotę (do której zaraz muszę wracać) mam przed komputerem, nie muszę mieć też wszystkich rozrywek. Projekt: ciekawe wykłady na żywo.

No i w środę był organizowany przez Krytykę Polityczną połączony z dyskusją wykład o narkotykach w Polsce. Na początku gadał pan Ph.D. z hameryki i to gadał ciekawie i z sensem i paru nowych rzeczy się dowiedziałem (np. o metadonie). Później gadało trzech polityków i dowiedziałem się tyle, że Marek Balicki gada kompetentnie (i że u nas z metadonem strasznie słabo), niejaka Joanna Mucha nie, bo się na tych sprawach nie zna, ale twierdzi, że się chce poznać, a niejaki Bolesław Piecha, szef sejmowej komisji zdrowia... w sumie nie wiem co on właściwie powiedział, poza tym, że dla niego papierosy i alkohol to papierosy i alkohol, a narkotyki to narkotyki (co jest ciekawym tematem samo w sobie).

Do tego dowiedziałem się, że salka w redakcji KP jest mała i bardzo duszna, że ja nie lubię się pocić cały czas przez dwie godziny, a jeszcze bardziej nie lubię stać przez tyle czasu w miejscu, bo wystarczy pół godziny, żeby mnie nogi zaczęły boleć. Dodatkowo było tam w cholerę młodych ludzi i jeden to powiedział na głos, a reszta pewnie myślała, że "człowiek powinien mieć prawo do zażywania takich substancji, na jakie ma ochotę". Część pod tytułem "pytania od publiczności" była mucios chaotyczna, więc mogłem coś przegapić, ale jakoś nie słyszałem, żeby ktokolwiek z obecnych zwrócił uwagę na fakt, że w Polsce jest publiczna opieka zdrowotna, więc za leczenie takich wolnościowców, co się podtruwają różnymi specyfikami, ja później płacę ze swoich podatków. I pan płaci, i pani płaci.

Więc o ile jestem właściwie pewien, że używanie/posiadanie niewielkich ilości dowolnego narkotyku powinno być niekaralne oraz że pewnie byłoby sensowne i opłacalne zalegalizowanie sprzedaży popularnych i w miarę nietoksycznych używek typu marihuana, o tyle czy zrobienie tego samego z resztą narkotyków nie odbiłoby się w przyszłości większym obciążeniem publicznej służby zdrowia, to już taki pewien nie jestem. A nie interesowałem się tym tematem na tyle, żeby wiedzieć, czy są jakieś aplikowalne do naszej sytuacji badania na ten temat.

Note to self: w przyszłości pojawiać się tam znacznie przed czasem, żeby (a) załapać się na jakieś krzesło i (b) może nawet blisko okna i zbawiennego tlenu.

Jutro natomiast wybieram się na "Niezwykle rzadkie zdarzenia motorem zmian społecznych", bo szef tej całej zabawy wygląda na takiego, co to też ogląda TED-y, jak mu się nudzi. A później orange festiwal z narzeczoną (według ichniej strony sama prezydent Warszawy mnie zaprasza!). Oczywiście przy założeniu, że nie będzie lało. A nie zakładałbym się :(

I tylko się zastanawiam kiedy będzie jakiś wykład lokalnych linuksiarzy, bo bym sobie posłuchał czegoś dobrego, a technicznego. Niby są jakieś lokalne *campy i pewnie się z ciekawości na jeden-dwa przejdę, acz taki ze mnie webdwazerowiec, jak z koziej dupy klarnet, więc pewnie będzie to dla mnie wybitnie nudne.

A teraz wracamy do magicznie popsutych xenów :(

biacho

Wrześniowy zrzut.

Posted: September 2nd, 2009, 23:09

Gentoo Linux.
Fluxbox - Theme made by Me.

Feeds

Unread items (30)

Posted: March 4th, 2010, 00:03

Posted: February 26th, 2010, 01:02

Posted: February 16th, 2010, 00:02

Posted: January 13th, 2010, 21:01

Posted: January 7th, 2010, 22:01

Posted: December 22nd, 2009, 19:12

Posted: November 30th, 2009, 18:11

Posted: November 27th, 2009, 16:11

Posted: November 25th, 2009, 17:11

Posted: November 5th, 2009, 03:11

Posted: October 30th, 2009, 16:10

Posted: October 26th, 2009, 20:10

Posted: October 26th, 2009, 04:10

Posted: October 22nd, 2009, 22:10

Posted: October 21st, 2009, 23:10

Posted: October 21st, 2009, 20:10

Posted: October 18th, 2009, 12:10

Posted: October 18th, 2009, 12:10

Posted: October 16th, 2009, 12:10

Posted: October 14th, 2009, 00:10

Posted: October 4th, 2009, 23:10

Posted: October 1st, 2009, 23:10

Posted: October 1st, 2009, 22:10

Posted: September 21st, 2009, 01:09

Posted: September 17th, 2009, 18:09

Posted: September 11th, 2009, 14:09

Posted: September 6th, 2009, 00:09

Posted: September 4th, 2009, 22:09

Posted: September 4th, 2009, 00:09

Posted: September 2nd, 2009, 23:09